F.O.R.T.

De F.O.R.T. heeft een bewogen geschiedenis gehad, met de grote verhuizing eind vorige eeuw als hoogtepunt. Hier volgen enkele impressies uit vervlogen tijden:

In het volgende stukje een verslag van het onstaan van de R in F.O.R.T. Hiervoor werden er alleen kratten bier naast de trap neergezet.

Sociocorners

De studenten waren niet zo gelukkig met de ontwikkelingen. Het gebouw voor Scheikundige Technologie is nu af, maar er is geen gemakkelijk te bereiken bibliotheek in het eigen gebouw, er is geen eigen kantine en er is geen eigen ontmoetingsruimte. Martine Dols, voorzitter van de studievereniging Japie: ‘Je kunt er goed werken, maar je kunt er niet gewoon zíjn. Het is een kwestie van college volgen en dan weer wegwezen.’Het gebouw heeft weliswaar een aantal zogeheten ‘socio-corners’, maar die zijn volstrekt niet berekend op grote aantallen studenten. Bovendien blijken de tafels niet berekend te zijn op stevig leunen; een aantal zijn er al afgebroken.De faculteit heeft uiteindelijk gehoor gegeven aan de klachten van de studenten. Metselaar: ‘We gaan nu na of we de ontmoetingsruimte FORT in de kelder van de FT-hal kunnen onderbrengen. Hierover moeten we onderhandelen met TNO. De ruimte zou naar ons idee een aparte ingang moeten krijgen. We praten ook met TNO over een gezamenlijk te exploiteren kantine in de FT-hal. Een andere optie voor een kantine is het hogedruklaboratorium, een klein gebouw achter de FT-hal. Verder hebben we een architect opdracht gegeven om een kleine kantine te maken vlak bij de twee collegezalen op de begane grond, zodat de studenten niet meteen het gebouw uit hoeven te gaan, omdat er geen restauratieve faciliteiten zijn.’

Na enige succesvolle jaren sloeg het noodlot toe (Cursor 37, 5 juni 1999):

Herdenking

‘Over een week moeten jullie eruit.’ Dat was ongeveer de strekking van de boodschap die studievereniging Japie vorig jaar rond deze tijd te horen kreeg. Op 4 juni vorig jaar werd hun duidelijk gemaakt dat de FORT, de ontmoetingsruimte van de faculteit Scheikundige Technologie, uiterlijk 12 juni ontruimd moest zijn. Vette stress natuurlijk. En dat werd niet minder door het feit dat er in het nieuwe scheikundegebouw nog geen nieuwe ruimte gereed was. De wekelijkse borrel moest voorlopig maar even plaatsvinden in de kantine van het nieuwe ST-gebouw. Gelukkig voor de fervente borrelaars had de FORT-commissie vlak voor de plotselinge verhuizing een verrijdbare tap aangeschaft. Dit met het oog op de komende zomer, zodat ze ook in de buitenlucht zouden kunnen borrelen. Dankzij deze tap hoefde men de borrel dus niet te missen. Ondertussen zijn we een jaar verder. De nieuwe FORT in de ST-hal (de voormalige FT-hal) is nog steeds ‘in aanbouw’. De oude FORT bevindt zich (net als de rest van het oude T-hoog) in verregaande staat van ontbinding. Maar uit het oog betekent nog niet uit het hart. Bij faculteit T zijn ze hun dierbare borrelruimte nog niet vergeten. Daarom vond maandag een heuse kranslegging plaats voor de ingang van de oude FORT. In een stille tocht werd er van het nieuwe ST-gebouw naar het oude onderkomen gelopen, waarna de plechtigheid plaatsvond. Volgens de planning moet de nieuwe FORT op 6 juli af zijn. Met een beetje geluk kunnen de scheikunde-studentjes dus het komend studiejaar in hun nieuwe ruimte inborrelen.

Gelukkig kende de F.O.R.T. ook helden. Hieronder hun relaas:

De metamorfose van oude naar nieuwe F.O.R.T.

De overgang van de oude naar de huidige F.O.R.T. was een weg met vele obstakels. Al in het commissiejaar ’95-’96 was het Freek Ulkeman die met de faculteit begon te onderhandelen over de nieuwbouw. Dit werd voortgezet door Dominique Willaert en het jaar daarna door Karen Scholz. Met als gevolg dat uit deze gesprekken de eerste tekeningen voortvloeiden voor een nieuwe indeling van de F.O.R.T. in de nieuwbouw. Deze waren mede gemaakt door een legende onder de tappers en erelid van Japie, Mark Peeters. De opluchting was: ‘Ja, er gaat een nieuwe F.O.R.T. komen!’

De Oude F.O.R.T.!

Het nieuwe ST-gebouw kwam, maar er was nog geen ruimte gereserveerd voor de F.O.R.T. en de kantine. Wat nu! Iedereen was verhuisd, maar het nuttigen van het goudgele sap moest nog in de oudbouw gebeuren. De kantine kwam vrij snel en gelukkig maar, want nu had de volgende commissie (’98-’99), Ellen Donkers en haar drie helden, een ruimte om met de verrijdbare tap toch nog borrels te draaien. We waren namelijk op de hoogte gebracht dat we uit T-hoog moesten ver-trekken. De bartafels de kantine in, de getto-blaster van Japie en borrelen maar in het TL-licht was het credo. Gelukkig kon het de pret niet drukken. Beter iets, dan niets!

De Oude F.O.R.T.!

De onderhandelingen met de faculteit verliepen stroef, er was inmiddels een nieuwe ruimte gereserveerd, maar door de bezuinigingen van de faculteit geen geld om hem in te richten. Door de goede contacten die de F.O.R.T.-commissies altijd met de mensen in de faculteit hadden gehouden – nu nog steeds – was het toch gelukt om via Hans van Rijswijk geld van een aantal vakgroepen gedoneerd te krijgen. Samen met de reservering die de F.O.R.T.-commissies altijd hadden gedaan, was er genoeg geld om dan maar zelf te gaan bouwen. Brand had eerder toegezegd de tap- en koelinstallatie beschikbaar te stellen.

In de zomer van 1999 was het zover, we gingen beginnen! In de Matrix-hal werd ook nog volop gebouwd en dat was voor ons reden genoeg om eens met de opzichter, Wil Ruiter, van dit project te gaan babbelen. Deze man vond het schitterend dat een aantal studenten, wegens beperkte financiële middelen voor een nieuwe borrelruimte deze ruimte zelf wilde gaan bouwen. Ons eerste hele waardevolle contact was nu gelegd; we konden zijn hulp erg goed gebruiken.

Bier drinken tijdens het bouwen 🙂

De eerste klus was de pijpen voor de bierleidingen aanleggen door de kruipruimte. Even een paar gaten boren door de betonnen vloer, je schakelde je mannetje met de diamantboor in – met dank aan de opzichter – en boorde vier gaten van 15 cm doorsnee. Het eerste resultaat was zichtbaar en je voelde je al echt een doe-het-zelver en dat terwijl je nog niks gedaan had. Via de opzichter waren we in contact gekomen met Jan Jansen van Stork, met wie we de kruipruimte in waren gegaan voor het ophangen van de pijpen.om 3 uur al aan het Bier….. hard werken dus! een andere vorm van Káál…

Hard aan het werk!

De tweede klus was de bar metselen. Dat was zo gezegd en zo gedaan, we haalden even een paar stenen en wat cement bij een bouwmarkt – met zo’n overbeladen busje met aanhanger mochten we toch echt niet over straat, maar een nieuwe F.O.R.T. was heilig – en begonnen te metselen. Wel onder leiding van een buurman van de altijd behulpzame Piet de Greef. Na twee dagen metselen stond er een bar, weliswaar zonder barblad, maar toch iets waar je een biertje op kon wegzetten, dat deden we toen ook maar meteen.

Bar zonder Barblad?!?

Vervolgens maakten we de verhoging achter de bar. Kruiwagens vol beton, dat zelf gemaakt was in de cementmolen van Ronald, gingen richting onze nieuw gemetselde bar, aldaar stortten we ons verhoogde vloertje. De bewapening hadden we her en der van het TU-terrein gesprokkeld. Dan moest je die rotzooi nog gaan glad strijken, tot bloedende knieën toe. Onder het genot van alweer een biertje kregen we al echt het idee van de nieuwe F.O.R.T.

Nu met Barblad, maar zonder tap! :S

Daarna zouden we Brandgroene schrootjes tegen de muren gaan bevestigen. Na een aantal weken zagen, schuren en verven van de het Barblad ligt er nog niet…met Barblad maar zonder Tap schrootjes en de planken voor de zijwanden, konden we dan eindelijk de schrootjes tegen de muur aan nieten. Dit viel toch wel een beetje tegen, maar zo’n anderhalve week later begon het zowaar al ergens op te lijken.

De ophangfase begon, de Brandlampjes hingen vlot evenals de barlampjes. De boxen en de teakhouten planken aan de zijmuren werden met grof geweld opgehangen. Die zouden er niet gauw vanaf vallen. De ruimte moest natuurlijk wel student-proof zijn.

In het voorraadhok konden we inmiddels een enorm opslagrek, met dank aan Paul Weijmans, in elkaar zetten en een aantal planken ophangen. Achter de bar konden tevens de planken worden opgehangen voor de grote collectie speciale bierglazen.

Het werd weer eens tijd om onze grote vriend de opzichter in te schakelen, zo’n mooie anti-slipvloer zoals in de labruimtes zou niet verkeerd zijn. Wij vroegen, Wil regelde het. Een paar dagen laten uitharden en uitdampen en we konden verder klussen.

Nu bevestigden we de spotjes in het plafond. We spoten de vitrinekast en voorzagen hem van glazen platen. Het begon op te schieten. De tijd van het monteren van het hardhouten barblad was gekomen, met dank aan een huisgenoot of eigenlijk zijn vader. De buis aan de voorkant van de bar kon ook meteen worden bevestigd. De bar leek al bijna compleet.

Het is tijd om achter de bar te gaan knutselen, het keukenblok en de keukenbladen konden gemonteerd worden. Nadat we zelf de boiler en een wasbak hadden aangesloten, was stromend water in de F.O.R.T. een feit. Daarna lakten we de bar en …

Le moment suprême! Brand kwam langs met tap- en koelinstallatie. De eerste complimenten waren binnen, behalve dan dat hardhouten barblad, dat vond het Brandpersoneel minder. Maar na een dag lang klussen stroomde het eerste pilsje uit onze splinternieuwe tapkraan. Velen zouden nog volgen.

Hierna volgden de laatste loodjes, zoals het aansluiten van de muziekinstallatie inclusief computer, het ophangen van de fotolijstjes, prijslijsten en bierborden, het ophangen van de biervlaggen en het complete inruimen van alle F.O.R.T.-eigendommen. De nieuwe ruimte was klaar!

In oktober volgde de opening van de F.O.R.T., waarbij iedereen die geholpen had, werd bedankt voor zijn of haar bijdrage. Het was een week om nooit te vergeten, een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van de F.O.R.T.

Enkele weken later werd de muur achter de bar nog bruinrood gesponsd, want de lichtgele muurkleuren maakten de ruimte wel erg licht, en we waren tenslotte een donker hol gewend. Nu was de F.O.R.T. echt af, het bouwvakkerschap werd definitief afgesloten. de nieuwe ruimte is AF, speciale aandacht voor de lichtgele muren en de Tijd op de klok… 🙂

Eindelijk! Maar die muren!!! En hoe laat is het?!

Dit was onze fantastische ervaring van de bouw van de schitterende nieuwe F.O.R.T. Om dan toch eens af te sluiten willen we graag vermelden, dat wij met veel plezier een zomervakantie lang geïnvesteerd hebben om een nieuwe F.O.R.T. te bouwen en bovendien dat we erg trots zijn dat we dit samen met de hulp van velen bereikt hebben.

Bedankt,
Bart
Martijn
Roel
Ronald
Bouwcommissie

En jullie ook bedankt! Na vijf jaar is nog steeds het harde werk te zien en draait de F.O.R.T. nog steeds op volle toeren! Opdat de F.O.R.T. nooit hoeft te verhuizen! Proost!